Konferencja naukowa DIAGNOZA W KULTURZE

 Centrum Praktyk Edukacyjnych przy CK ZAMEK w Poznaniu, Instytut Kulturoznawstwa UAM, Instytut Socjologii UAM, zapraszają do udziału w konferencjiDIAGNOZA W KULTURZE
15-16 października 2015
Centrum Kultury Zamek w PoznaniuAnimacja społeczno-kulturowa, edukacja kulturowa, edukacja artystyczna, projekty rewitalizacyjne, artystyczne projekty społeczne, projekty oparte o współpracę środowiskową, formy aktywizmu miejskiego, projekty aktywizujące społeczności lokalneto te obszary współczesnych praktyk społeczno-kulturowych, którym humanistyka i nauki społeczne mogą dostarczać niezbędnej wiedzy oraz narzędzi dla świadomego i sprawczego działania. Popularna dziś praca metodą projektu prowadzi do zadowalających efektów tylko wtedy, gdy nie jest „odklejona” od jakości otoczenia społecznego, w którym ma być stosowana. Gdy zakłada konsultowanie swoich pomysłów z mieszkańcami świata społecznego, z którymi chcemy współpracować. Gdy uwzględnia ich możliwości, braki i potrzeby. Praca animatorów społeczno-kulturowych, aktywistów miejskich, edukatorów, pracowników instytucji kultury, nauczycieli, pracowników opieki społecznej dotyka najbardziej podstawowych kategorii ważnych dla humanisty, badacza jakościowego, analityka praktyk społeczno-kulturowych, antropologa i socjologa codzienności:

pojęcia kultury, uczestnictwa/nieuczestnictwa w kulturze, praktyk kulturowych, animowania społeczności lokalnych, edukacji kulturowej, kompetencji kulturowej, kapitałów społecznego i kulturowego, wykluczenia społeczno-kulturowego, dystynkcji społecznej, integracji-różnicowania wspólnot kulturowych, produkcji i reprodukcji kulturowej, zmiany społeczno-kulturowej, porządków aksjo-normatywnych, marginalizacji, przechwycenia, oporu, subwersji, kolonizacji.

Nowe jakości w kulturze rozpoznawane są przez współczesną humanistykę i nauki społeczne. Rzadko jednak efekty badań wspierają praktyce działania projektowe, a między „badaczami” a „praktykami” dochodzi do realnej współpracy, wymiany doświadczenia i wiedzy. Choć projekty kulturalne zakładają dziś coraz częściej działanie w obszarach problematycznych, newralgicznych – nie zawsze biorą swój początek w umiejętności nazwania ich, oceniania, analizowania i interpretowania. Nie zawsze w związku z tym prowadzą do zakładanych i pożądanych zmian.

Chcemy odświeżyć, a następnie poszerzyć zasób narzędzi diagnozy kulturowej, położyć nacisk na interdyscyplinarny charakter relacji pomiędzy ich różnorodnymi obszarami, na ich specyficzny modus łączenia teorii z praktyką.

Badania w działaniu, badania wizualne, analiza performatywna, analiza semiotyczna, krytyczna analiza dyskursu, analiza narratologiczna, kulturowe studia miejskie, badania posługujące się sztuką, analiza historyczna, badania antropologiczne,
to te narzędzia nauk społecznych, które powinny składać się na, ciągle krystalizujący się, słownik metod diagnozy społeczno-kulturowej wykorzystywanej w pracy humanisty wtedy, gdy działa w przestrzeni pozaakademickich praktyk kulturowych.
Zapraszamy kulturoznawców, socjologów kultury, antropologów kulturowych, etnografów, artystów i edukatorów artystycznych, animatorów społeczno-kulturowych, edukatorów, aktywistów miejskich – wykorzystujących w swoich działaniach diagnozę społeczno-kulturową lub zajmujących się badaniem współczesnych praktyk kulturowych.

Proponujemy Państwu dyskusję w następujących obszarach tematycznych:

Kompetencje kulturowe. Jak diagnozować?
Partycypacja kulturowa – przedmiot i metoda diagnozy
Media diagnozowane – media diagnozujące
Diagnoza w animacji i edukacji kulturowej
Otoczenie społeczne instytucji kultury
Diagnoza w projektach miejskich
Diagnoza w projektach artystycznych
Diagnoza w badaniach światów społecznych

Rada programowa konferencji:

Prof. Rafał Drozdowski
Mgr Maciej Frąckowiak
Dr Marta Kosińska
Dr Rafał Koschany
Prof. Marek Krajewski
Dr Filip Schmidt
Mgr Karolina Sikorska
Dr Agata Skórzyńska
Dr Sylwia Szykowna

Sekretarz konferencji
Jakub Walczyk

 

Program konferencji: Diagnoza w kulturze