Poranek literacki z poetyckim obrazem matki

Poranek literacki z poetyckim obrazem matki

utrwalonym w wierszach Tadeusza Kubiaka, w których matka jest Boginią. Nosi w sobie spokój i  ciepło. W jej sukniach dziecko może zobaczyć kwieciste łąki a zamaszystych spódnicach  można schować głowę, gdy zdarzy się coś czego nawet Poeta nie umie wyrazić. Wyłania się z tych wierszy matka o zielonych oczach, w których świeci wiosenna łąka – gdy dziecko jest szczęśliwe. W niebieskich oczach matki dziecko widzi strumień, w czarnych zaś – skrzydło nocy.
Matka – Bogini ma zaufanie do życia: „Kocham ciebie, ty kochasz świat. To obroni wszystkich od smutku.” Ta siła Matki – Bogini płynie z bliskiego obcowania z naturą. Przy takiej matce dziecko czuje się bezpieczne. Takiej matki pragnie dla każdego dziecka wszechświat.