Marcela Kościańczuk, EDUKACJA KULTUROWA JAKO EDUKACJA PARTNERSKA. WZAJEMNE UCZENIE SIĘ PRZEZ DZIAŁANIE, GRĘ I ZABAWĘ

Marcela Kościańczuk, EDUKACJA KULTUROWA JAKO EDUKACJA PARTNERSKA. WZAJEMNE UCZENIE SIĘ PRZEZ DZIAŁANIE, GRĘ I ZABAWĘ

plik PDF do pobrania

© Centrum Praktyk Edukacyjnych, Centrum Kultury Zamek, Poznań 2014

 

Streszczenie artykułu:

Sytuacja uczenia się nie musi być związana z asymetryczną relacją między nauczycielem a uczniem. Sytuacja dialogu nie musi wiązać się z kompromisem i uznaniem racji silniejszego. Edukacja kulturowa w proponowanym sensie to platforma wymiany pomiędzy różnymi, ale równymi partnerami komunikacji i wspólnego działania. Przestrzeń edukacyjna może być obszarem odnajdywania więzi, tworzonych przez społeczność lokalną. Przestrzeń ta może być także miejscem odnawiania i kultywowania dawno zagubionych wartości. Kreatywność jest tym, co może łączyć, ale także ujawniać różnice pomiędzy różnymi jednostkami uczestniczącymi w niejednokrotnie trudnym, nasyconym konfliktami wspólnym działaniu. Różnice mogą, ale nie muszą dzielić. Artykuł przedstawia projekty, w których działania artystyczne stają się platformą porozumienia, wspólnej gry i zabawy. Te dwa ostatnie narzędzia są zarazem środkiem, jak i celem wspólnych działań, w których zaciera się granica pomiędzy tym, kto daje naukę, a tym który się uczy. W opisywanych inicjatywach zarówno dorośli, jak i młodzi uczestnicy są wymiennie nauczycielami i uczniami, a może nawet burzą tę granicę i proponują model wzajemnej edukacji jako wymiany wartości.